Versuch

Ang mga nakalagay dito ay pawang trip lamang

UTANG NA LOOB

Leave a comment

utang na loob.jpgUy! Kamusta ulit sayo mambabasa.(Kung meron man) Ngayon na lang ulit ako nakapagsulat kasi ewan ko ba. Pag nasa byahe ako lalo na pag nasa gilid ng bintana, andami kong naiisip na pwedeng isulat pero pagdating sa bahay, mas gusto ko na magpahinga at maglaro.

Bakit kaya ang hirap sating maningil ng kaibigan pag may utang sila? Bakit tayo pa nahihiya iapproach sila na ipaalala na “Uy! kelan mo pwedeng bayaran yung utang mo?” (With friendly tone na) Bakit nga ba yung iba deadma lang na parang walang nangyari na gustong palipasin yung pagbibigay mo sa kanila ng mumunting tulong? Mas tumatagal pa nga ang utang kesa sa relasyon eh.

Alam ko namang naranasan na natin lahat to. May darating na kaibigan na mangungutang sa’yo kasi kelangan talaga o talagang magulang lang sa buhay. Eh ikaw naman tong mabait na kaibigan, syempre bibigyan mo kahit papano pag may extra kang pera. May iba’t ibang klase ng mga nangungutang. Mag-aapproach yan sa’yo na parang ambait bait na parang tupa with matching makaawa aura para talagang maramdaman mo ang need niya pero sila naman yung kadalasan pag siningil mo eh sila pa ang galit.Meron ding sobrang todo sa promise na kala mo itataya buhay niya para lang mapautang mo. Sasabihin niya na itataga pa sa bato para lang di makalimutan. Meron ding may date pa kuno na babayaran niya agad kung kelan niya sinabi pero pag dumating na yung araw, parang di mo man lang mahagilap kahit san mo siya hanapin.

Bakit nga ba tayo nahihiya maningil? Unang una kasi kaibigan natin sila na nasa mindset na natin na magbabayad naman siya eh kasi alam naman niya yung utang niya. Pero sila yung isa sa mga bihira magbayad kasi tropa tropa daw. Suklian na lang ng errands para kwits. Pangalawa, alam mo background ng buhay niya. Eto yung minsan mahihiya kang singilin kasi alam mo yung kapasidad niyang magbayad. Mapapaisip ka pa na “Wag ko na kaya yong singilin, kasi dadagdag pa ako sa pinapasan niyang problema.” Ang nakakaloko lang dito ay pag makita mo siyang bumibili bili ng kung ano ano na di naman importante tas ipapakita pa sa’yo na parang walang matandaang utang. “Kala ko ba wala kang pera? Hutaenaka!” Panghuli, nasa sistema na ng katawang mahiya. Human nature na ata talaga na tayo yung nahihiya pag naninigil tayo eh. Siguro para sakin kaya di ako pwede magpapayb six kase maawa at maawa lang ako sa mga nangungutang sakin. Parang baliktad nga diba, dapat sila yung nahihiya na di pa nila naibabalik yung hiniram nila pero nagiging muha eh sila pa yung walang hiya na sobrang dami nilang sinasabi sa’yo pag naniningil ka na tulad ng “Alam mo namang wala akong pera eh, bat ba ang kulit mo?”, “Bat ganyan ka, para ka namang walang awa, kita mong naghihikahos ako ngayon”, at ang pinakamalala “Mukha ka talagang pera ano! Hayan na pera mo, saksak mo sa baga mo!” (With balibag pera then walkout) Sa kadulu duluhan, ikaw pa magmumukhang masama kasi naistorbo mo yung oras nila.

Di naman masama mangutang eh lalo na pag kailangan. Di naman ako madamot. Ang sa akin lang magparamdam naman kayo at konting hiya naman kahit papano. Di naman kasi pinupulot ang pera eh.Kasi di lang naman pera ang hinihingi mo pag nangutang, pati tiwala ng tao. Pero yung mga di nagparamdam, di na kayo makakaulit!

PS: Sobrang daming rants pampatanggal ng stress.

(Old post 1 yr. ago)

Advertisements

Author: alingjoy

Ang taong ito ay nagsusulat lang pag wala na talaga siyang magawa.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s